home

abonnement

mediakaart

verschijningsdata

adverteren

nieuwsbrief

colofon

tarieven ATW.nl

Volkswagen Transporter Razorback: Meedenkertje


Unieke auto voor distributie zware goederen


Een opvallend onopvallende auto tot nu toe is de Volkswagen Transporter Razorback, een speciale uitvoering van de Transporter die twee jaar geleden voor het eerst op de Bedrijfsauto-RAI te zien was en er dit jaar voor de tweede keer stond. In die tussenliggende periode is er een aantal Razorbacks geregistreerd. Het probleem is dat ze allemaal op naam werden gezet van Volkswagen-dealers, maar niet één op naam van een koper. Wat is er mis met de Razorback? Auto- & Transportwereld ging een dagje op onderzoek.

Testrapport informatie:

Uitgave nummer: 25
Uitgave datum: 30.05.2002
Jaargang: 53



De achtergrond

[/t]
De Razorback is van oorsprong een Australisch concept, dat in Nederland exclusief op de markt wordt gebracht door Pon's Automobielhandel, de importeur van de Volkswagen Transporter.
Die exclusiviteit duurt nog zo lang de huidige Transporter T4 in productie is. Dat is dus niet al te lang meer, want de T5 als opvolger van de T4 staat inmiddels in de startblokken, zo rond de Bedrijfsauto-IAA in Hannover, in september van dit jaar, zouden er vast wel eens de eerste details over bekend kunnen worden.
Geassembleerd wordt de Razorback voor de Europese markt in Engeland. Alleen is er buiten Nederland geen exclusief contract met een Volkswagen importeur of een andere importeur of producent van bestellers, in die landen is de Razorback te monteren achter elk gangbaar bedrijfsautochassis met voorwielaandrijving. Met dien verstande dat in wezen alleen de drijfkop wordt gebruikt. Formeel worden van de rest van de besteller de remmen en wielen gebruikt, maar ongetwijfeld komen die uit de magazijnen van de betreffende fabrikant en worden ze niet van de restanten van de besteller, die wordt omgebouwd tot Razorback, gesloopt.
In Nederland zit Terberg Specials uit IJsselstein op het vinkentouw om wat meer met de Razorback te gaan doen zodra het exclusieve contract met Pon is afgelopen. Terberg is een ombouwspecialist voor bestellers, en ze zien wel brood in de Razorback als aanvulling op hun huidige gamma producten. Waarbij ze zich wel realiseren dat de Razorback geen auto wordt die in grote aantallen te verkopen is. Maar voor een aantal deelmarkten met heel bijzondere vervoersbehoeften zien ze er wel brood in.

Heel specifiek segment


Die specifieke segmenten zijn te zoeken in branches waar veel relatief zware voorwerpen met enige regelmaat verplaatst moeten worden.
Een voorbeeld is bijvoorbeeld het verplaatsen van motorfietsen - bij een overheidsdienst als de politie of bij een motorfietsdealer. Het grote voordeel van de Razorback is dat je de laadvloer van deze ombouw tot op het wegdekniveau laat zakken, vervolgens zonder oprijplank of een ander hulpmiddel de motorfietsen naar binnen rijdt, vastzet, en de laadvloer met een enkele druk op de knop weer omhoog laat komen. Daarna worden de deuren van de laadruimte gesloten en de motorfietsen in een gesloten carrosserie verder vervoerd, goed beschermd tegen weer en wind.
Zo zijn er nog meer branches denkbaar waar de Razorback aan de slag zou kunnen. Bijvoorbeeld de schoonmaaksector, waar hij te gebruiken is om schrob- en veegmachines en ander zwaar materieel makkelijk te kunnen laden en lossen, en met hetzelfde gemak als met een standaard besteller te vervoeren van de ene naar de andere locatie. Of de aannemerij of installatiesector, die complete gereedschapskarren kan vervoeren in de Razorback en daarna niet meer voor elke afwijkende sleutel of schroevendraaier naar de auto hoeft te lopen. Je zou er een concept van kunnen maken: lever een monteur met zijn gereedschapskar en materialen af bij een project en haal hem na de klus of aan het eind van de werkdag weer op. Door zo'n aanpak spaar je een aantal bedrijfsauto's uit.
Hetzelfde geldt voor de party- en cateringsector, waar met behulp van de Razorback gekoelde of verwarmde containers met maaltijden en maaltijdcomponenten kunnen worden afgeleverd.
Met een beetje inventiviteit zijn er ongetwijfeld voor een aantal andere sectoren en branches concepten te ontwikkelen waarin de Razorback past, en die een rendabel alternatief vormen voor het werken met meerdere conventionele bestellers. Want van dat soort ideeën moet de Razorback het hebben: een geheel nieuw vervoers- en logistiek concept ontwikkelen dat op maat is gemaakt voor de Razorback en waarbij rekening wordt gehouden met de manier waarop hij je in staat stelt om te voldoen aan de Arbo-eisen wat betreft bedieningsgemak en het beperken van de belasting voor de werknemer. Hoewel dat niet het allergrootste voordeel is - dat ligt in de tijdsbesparing en dus de grotere productiviteit, die met de Razorback mogelijk is.

Even schrikken


Wat het uiterlijk betreft is de Volkswagen Transporter Razorback een auto waar je zo op het eerste gezicht even van schrikt.
De laadruimte ziet er van buiten wat oubollig uit, met de merkwaardige uitstulpingen opzij op de onderste helft van de laadruimte. Maar als je het concept van de Razorback goed analyseert, zie je dat die uitstulpingen een functie hebben - ze bieden ruimte aan een aantal essentiële onderdelen van deze ombouw, die de mogelijkheid scheppen om de vloer op en neer te bewegen; bovendien is het reservewiel er in ondergebracht. Een tikkie oubollig zien ook de achterdeuren eruit, ze doen een beetje denken aan Engelse ambulances uit de jaren vijftig. Bovendien kunnen ze geen 180 graden worden geopend, wat wel eens handig wil zijn om heel dicht bij een locatie te kunnen komen waar moet worden geladen of gelost. Wat we verder misten, was een bumper achter, of in elk geval de een of andere vorm van bescherming tegen aanrijdingen bij het achteruit rijden - bijvoorbeeld rubber of kunststof blokken op de hoeken van de laadruimte.
Toch is de Razorback een verre van oubollig concept; doordat de laadruimte binnen enkele seconden tot op wegdekniveau kan zakken biedt zij de mogelijkheid om snel en efficiënt te laden en te lossen, zonder allerlei tussenstappen. Als alternatief voor een chassis/cabine met hydraulische laadklep is het een auto met mogelijkheden, hoewel je er een uitgekiend productiviteitsverhaal aan moet kunnen koppelen om de meerprijs goed te maken, waar vooral dat bedieningsgemak en de tijdsbesparing een rol in spelen.
Als je alleen rekening houdt met het nuttige laadvermogen is een Razorback, in vergelijking met een chassis/cabine voorzien van een carrosserie en een hydraulische klep, een relatief dure auto. Want het nuttig laadvermogen van een Razorback bedraagt maar zo'n 650 kg, de gemiddelde chassis/cabine met carrosserie komt daar met gemak boven.

De praktijk


Het rijden met de Volkswagen Transporter met Razorback ombouw heeft zo zijn eigen charmes.
Om te beginnen is de Razorback ombouw wat breder dan de cabine van de Transporter, met die verschillen in breedte moet je tijdens het rijden voortdurend rekening houden. Vooral de eerste tijd wordt het een kwestie van goed in de spiegel kijken bij elke bocht, om er zeker van te zijn dat je met de Razorback ombouw niet te dicht in de buurt van het trottoir of een obstakel komt. Na een tijdje rijden worden die breedteverschillen een vanzelfsprekendheid, je houdt er automatisch rekening mee bij het veranderen van richting.
Voor de rest is de Razorback helemaal een Transporter, het uiterlijk en inwendige van de cabine werden op geen enkele manier gewijzigd of aangepast bij de ombouw, afgezien van enkele zichtbare montagepunten voor de Razorback achterin de cabine. De Transporter is op zich een aangename auto om in te rijden, comfortabel, met een goed bedieningsgemak en met een uitstekende zit. Besturing, remmen, versnellingsbak, het laat zich allemaal bedienen zoals je van een hedendaagse besteller mag verwachten. Omdat de Razorback carrosserie aan beide kanten iets uitsteekt is het zicht, dat de buitenspiegels bieden, wat beperkt. De spiegelsteunen zijn hetzelfde als bij elke Transporter, het betekent dat ze eigenlijk wat te kort zijn voor deze Razorback.
De Razorback is opgebouwd op een chassis met cabine. Dat heeft als grote voordeel dat er een goede scheiding aanwezig is tussen de cabine en de laadruimte, en dat die laatste niet als een soort klankkast gaat werken waarin allerlei geluiden resoneren en worden versterkt. Het effect is een vrij rustige cabine, met een geluidsniveau van maar 74 Db(A).
Aangedreven wordt de Volkswagen Transporter Razorback door een vijfcilinder 2,5 liter Volkswagen TDI dieselmotor, die een hoogste vermogen levert van 75 kW of 102 PK bij 3500 tpm en een hoogste koppel van 250 Nm bij 2200 tpm. Hij levert ruimschoots voldoende prestaties om deze auto een goede acceleratie en hoge gemiddelde snelheid te geven, hij houdt er uitstekend de pas in en komt goed mee met de rest van het verkeer. Met een topsnelheid van 143 km/uur is het ook bepaald geen trage auto.

Beveiligen


Er zijn een paar dingen die er aan de Razorback verbeterd zouden kunnen worden. Zo heeft hij bijvoorbeeld geen wegrijbeveiliging, die voorkomt dat er wordt weggereden met de laadvloer nog in de laagste stand.
Het zou je zo maar kunnen overkomen bij communicatieve misverstanden tussen een chauffeur en een bijrijder, en in dat geval een flinke schadepost veroorzaken. Door een blokkering van de motor of de brandstoftoevoer te koppelen aan de bedieningsknoppen van de Razorback, voorkom je dat.
Bij het hydraulische systeem zou het handig zijn als het rondpompen van de vloeistof stopt op het moment dat de laadvloer zijn hoogste stand heeft bereikt. Nu blijft het hydraulische systeem druk produceren zo lang je de omhoog-knop ingedrukt houdt, wat betekent dat er onnodig spanning aan de accu wordt onttrokken - de hydraulische pomp werkt elektrisch - terwijl er voor de chauffeur niet een duidelijk moment is waarop hij weet dat de vloer zijn hoogste stand heeft bereikt en is vergrendeld. Door het hydraulische circuit uit te schakelen zodra de plunjers zijn vergrendeld, schep je die duidelijkheid voor de chauffeur, terwijl er vanaf dat moment bovendien geen stroom meer wordt verbruikt.
Voor de rest is de Volkswagen Transporter Razorback een redelijk unieke auto, waarmee allerlei bijzonder distributiewerk kan worden gedaan. De laadvloer heeft een oppervlak van 2400 bij 1340 mm, volop ruimte dus om in de lengte twee pallets te kunnen plaatsen; de inwendige hoogte bedraagt 1770 mm. Samen mogen die twee pallets 650 kg wegen, hoewel het hydraulische systeem een capaciteit heeft van 1000 kg. Er zit dus een behoorlijke reserve in die een garantie zou moeten bieden voor een lange, onbekommerde levensduur. Het hele systeem is onderhoudsarm uitgevoerd, wat betekent dat de Razorback ombouw nooit meer onderhoud nodig heeft dan de auto zelf. Bovendien is het onderhoud dat in principe door de dealer kan worden gedaan. Samenvattend
Grootste handicap van de Volkswagen Transporter Razorback is zijn prijs. Kant-en-klaar komt hij op net geen 31.000 euro, wat een fors bedrag is voor een besteller met een nuttig laadvermogen van maar 650 kg, ook al kan hij wat bijzondere kunstjes. Van een rendabele investering is pas sprake op het moment dat je die kunstjes kunt inpassen in een nieuw vervoersconcept dat door een lager kostenniveau terugverdienmogelijkheden biedt. De Razorback heeft dan ook behoefte aan creatieve dealers, die in het meedenken met klanten verder gaan dan ze tot nu toe gewend zijn.

 

 

     

 

 

     

 

 

     


© Atw.nl - Copyright 2006-2019, All right reserved. Schrijfveer Media Groep B.V.

Trucks.nl
Cuppers
snapon
HEBIC
Capriël Nederland
Middelbos
baat
facebook
terberg
rino
vdl
DHS
Anema Trucks & Spare Parts
Hoornweg
advertise
D-tec
Trailned